ALEMLERE RAHMET, GÖNÜLLERE TESELLİ, PEYGAMBEREFENDİMİZ HZ MUHAMMED .S.A.V. MİN ÖRNEK AHLAKI. BU GÜN " O OLSA NE YAPARDI?"

Alla'ın Sevgilisi, Ahlakın En Sevimlisi,Alemre Rahmet, Gönüllere Teselli,

Güneşin Işığından Daha Parlak, Bahar Yelinden Daha Latif Bir Ahlakı Kelimelere Sığdırmak Çok Zordur.

Peygamber Efendimiz (s.a.v.), sadece bir elçi değil; insanlığın kurumuş topraklarına rahmetle inen bir can suyuydu. O’nun ahlakı, "yürüyen bir Kur’an" di; her adımı bir ayetin tecellisi, her bakışı bir merhamet muştusuydu.

Kalbimizin perdelerini aralayıp o eşsiz ruhun derinliklerine kısa bir yolculuğa çıkalım, çıkalım ki o Nurun Boyasına Boyanıp Rahmet Deryasına Dalalım;

Merhametin En Saf Hali

O, kendisine taş atanlar için "Bilmiyorlar, bilselerdi yapmazlardı" diye dua edecek kadar derin bir şefkat taşıyordu.

O’nun kalbinde kinin izi yoktu. Uhud’da mübarek dişi kırıldığında, yüzünden akan kanı silerken bile beddua etmedi.

Çünkü O, alemlere azap olarak değil, "Alemlere Rahmet" olarak gönderilmişti.

Bir kuşun yuvası bozulduğunda hüzünlenen, bir devenin iniltisini duyunca sahibini nezaketle uyaran o yüce gönül, bugün bizlere insanlığın unuttuğu o ince sızıyı hatırlatıyor.

Tevazu ve İnce Ruh

Koca bir devletin lideri, orduların komutanı ve Allah’ın en sevgili kulu olmasına rağmen, meclise girdiğinde kendisi için ayağa kalkılmasını istemezdi.

Bir çocukla karşılaştığında diz çöker, onun boyuna iner ve kuşunu kaybeden küçük bir kalbi teselli etmek için vaktini ayırırdı.

Yanına heyecandan titreyerek gelen bir adama,

"Korkma kardeşim, ben de senin gibi kurumuş et yiyen bir kadının oğluyum" diyecek kadar bizden, bizden biriydi.

Adalet Ve Eminlik

Düşmanları bile O’na "El-Emin" (Güvenilir) demişti. Öyle bir dürüstlüktü ki bu, O’nun sözü senet, sükutu huzurdu.

Hak yerini bulsun diye kendi kızını bile istisna tutmayan o sarsılmaz adalet terazisi, dünyayı karanlıktan aydınlığa çıkardı.

O, sadece doğruluğu anlatmadı; doğruluğun kendisi oldu.

Bir Tebessümün Gücü

Ashabı anlatıyor:

"O’ndan daha çok tebessüm eden birini görmedik." Çilesi dağları aşan, omuzlarında tüm insanlığın yükünü taşıyan bir peygamberin yüzünden eksik olmayan o tebessüm, ümidin simgesiydi.

O tebessüm, yetimlerin sığınağı, yalnızların yoldaşıydı.

O’nu Sevmek, O’na Benzemektir

Bugün kalbimizde bir boşluk hissediyorsak, bu Peygamber Efendimiz (s.a.v) Ahlakından uzak kalışımızdandır.

O’nu sevmek sadece adını anmak değil; bir yetimin başını okşarken O’nun elini hissetmek, birine selam verirken O’nun sıcaklığını taşımak ve her işimizde

"O Olsa Ne Yapardı?" diye sormaktır,

Karşılaştığımız durumların karşısında bu soruyu Kendimize Kaç Kez Sorduk yada Hiç Sordukmu?

Peygamber Efendimiz (s.a.v.), bize sadece dini öğretmedi; bize

"insan olmayı" öğretti. Ruhumuz O’nun muhabbetiyle yansın ki, dünya yeniden o gül kokulu ahlakla aydınlansın.

" O OLSA NE YAPARDI?"